همه چیز درباره پادگان شهدای کرمانشاه

قبل تر در این پست : (لینک) در مورد نحوه ی گرفتن امریه ی وزارت آموزش و پرورش و اقدام برای سرباز معلم توضیح داده بودم. حال می خواهم بعد از پایان دوره ی آموزشی در پادگان شهدای کرمانشاه تجربیات و هر چیزی که به خاطر میارم و باهاش سر و کار داشتیم رو با شما دوستان به اشتراک بذارم. اول از همه باید بگم که با وجود این که من پادگان های دیگه ی سپاه یا ارتش رو خودم تجربه نکردم اما به خیال خودم اینجا یعنی پادگان شهدای کرمانشاه از همه لحاظ خوب بود.

تغذیه :

خب از اونجا که دغدغه ی اکثرتون همین غذا و خوراکی هاست باید بگم در اینم مورد هم خیلی نگران نباشید. کیفیت غذا ها در حد قابل قبول هست و می تونید برای صبحانه روی کره مربا، پنیر و خرما، حلوا شکری، پنیر و گوجه و تخم مرغ و سیب زمینی آب پز حساب باز کنید. برای نهار هم انواع غذاها مثل قورمه سبزی، قیمه، عدس پلو، استامبولی، سبزی پلو ماهی و غیره موجوده. برای شام هم خوراک گوشت، لوبیا، سیب زمینی آب پز و پوره و صد البته آش وجود داره. این در مورد کیفیت بود. در مورد کمیت هم مقدار غذاهاش برای یک فرد با وزن حدود ۶۰ کیلو که خودم باشم کاملا کافی و مناسب بود البته توزیع عادلانه ی غذا بستگی به افراد گروه ۱۲ نفره تون داره که چقدر به هم احترام میذارید و بها می دین. گروه ما که همیشه سر یه لقمه بیشتر دعوا بود.

مکان و آب و هوا :

از لحاظ آب و هوا تا اونجایی که من حس کردم شهر کرمانشاه تو فصل تابستون از تهران هم گرم تر بود و گرما خیلی اذیت می کرد. گاها دمای هوا به ۴۰ درجه هم می رسید. البته شب ها هوا خنک می شد و اوائل صبح ها به حدی سرد که باید چند دست لباس می پوشیدیم. مکان پادگان شهدای کرمانشاه هم کیلومتر ۱۷ جاده ی کامیاران هست و از کرمانشاه ۱۵۰۰ تومن می گیرن و تا پادگان می رسوننتون. (موقعیت پادگان نسبت به شهر کرمانشاه رو می تونید توی تصویر زیر ببینید.) پادگان به وسیله ی کوه ها و تپه های سنگی احاطه شده و منظره ای رو به وجود آورده. دریاچه و رودخانه ای هست که اواسط تابستون خشک می شه و بوی لجن همه جا رو فرا می گیره. باید بگم که اونجا به شدت با قورباغه ها اخت می شین. در مورد حمام و دستشویی ها باید بگم که وضعیت تمیزی و نظافت اونجا که به عهده ی خودتون هم هست نزدیک به عالی هست.

پادگان شهدای کرمانشاه

پرسنل و کادر رسمی و فراگیران :

برخورد کادر رسمی پادگان شهدای کرمانشاه منطقی و معمولی هست یعنی اینکه انتظار نداشته باشید که فرماندتون قربون صدقتون بره ولی خب برخورد هاشون دوستانه و خوب هم هست البته اگر بچه های هم گردانیتون ظرفیتش رو داشته باشند. البته این پادگان آموزشی مختص افراد تحصیلکرده و با مدرک کارشناسی به بالا هست پس معقوله اگر بگم فراگیر ها هم مثل خودتون خوبن اما خب از اونجا که بر خلاف میلم باید بگم که ارزش مدرک کارشناسی و حتی کارشناسی ارشد پایین اومده باید منتظر یه سری جک و جونور (!) هم باشین. اذیت شدنتون توسط این موجودات خارق العاده که همسن شما هستن اینطوریه که شب نمیذارن بخوابید یا شوخی های بد می کنند و دیگه باقی کارهاشون رو خودتون بهتر می دونید ولی اصلا نگران نباشید چون این هم یکجور تجربه است که باعث می شه شما یاد بگیرید با افرادی از این دست چجوری باید برخورد و نشست و برخورد داشته باشید.

برنامه سین و زمان بندی :

تمام زندگی شما در پادگان شهدای کرمانشاه طبق زمان بندی برنامه سین خواهد بود از بیداری تا ساعت صبحانه و کلاس ها و نهار و شام وخاموشی. استراحت بین کلاس ها خیلی کوتا تا نهایتا ۲۰ دقیقه هست پس باید خیلی زود کار ها رو راست و ریست کنید. صبح ها با آنکارد تختتون شروع می کنید و سر کلاس ها حاضر می شید تا ظهر ساعت ۱ و بعد از اون هم تا ساعت ۳:۲۰ استراحت می کنین البته در این بازه ی زمانی حق خوابیدن روی تخت و آنکاردتون ندارید و باید روی زمین دراز بکشید.

کلاس ها:

عرض کنم که کلاس هاتون این ها هستن : رزم انفرادی، حفاظت اطلاعات، بهداشت رزمی، تخریب، میدان و موانع، سلاح و میدان تیر، صف جمع و عقیدتی که هرکدوم رو توضیح میدم.

رزم انفرادی : بدترین کلاستون هست که همون روز های اول یک کوله پشتی به شما میدن و قانونا باید اون رو هر جلسه همراه داشته باشید اما معمولا مربی اجازه می ده که نیارید اما اگر ازتون بد ببینه براتون اجباری می کنه و باید با یک کوله پشتی بیاید سر کلاس هاش. در حالت عادی در کلاس های رزم انفرادی شما باید با اسلحه، جلیقه، فانسقه، قمقمه و کلاه آهنی حاضر بشید ولی اگر مشکل خاصی توی کلاس ها ایجاد کنید کوله پشتی هم به این ها اضافه می شه.

حفاظت اطلاعات : دو سه جلسه ای بیشتر نیست و اهمیت چندانی هم نداره.

بهداشت رزمی : در مورد کمک های اولیه و روش های جلوگیری از خونریزی هست اما برای ما که صرف صحبت های دیگه شد و این کلاس که یکم به درد بخور جلوه می کرد هم کم کاری شد.

تخریب : در مورد نارنجک، مین و انفجار و مواد منفجره هست که در نوع خودش جالب هست.

سلاح : چند جلسه ای کلاس تئوری در مورد سلاح و نحوه ی به دست گرفتن و نشانه روی و شلیک فشنگ گازی هست و بعدش هم می برنتون میدون تیر ۵۰، ۱۰۰ و ۲۰۰ متر.

میدان و موانع : شما رو می برن جایی که باید از نردبانی به ارتفاع یه ساختمون دو سه طبقه بالا برید و از اونطرفش بیاید پایین. از دیوار های کوتاه بپرید و سینه خیز برید و … اگر کثیف شدن رو دوست داشته باشید و ترس از ارتفاع هم نداشته باشید این کلاس هم خوبه.

صف جمع : که همون رژه است و باید با یه اسلحه زیر آفتاب سوزان پاهای مبارک رو بالا بیارید. متاسفانه چون رژه یک حرکت جمعی هست خراب کردن چند نفر باعث زایل شدن زحمت همه می شه پس سعی کنید این افراد رو پیدا کنید و به صف های آخر و دور از دید انتقال بدید.

عقیدتی : از این حور کلاس ها زیاد دارید. خوراک خواب و پیچش هستش البته اگر راهش رو بلد باشید. تو این کلاس ها وضو و تیمم و نماز و روزه و احکام و حتی نماز میت و چیزهایی از این دست گفته می شه و امتحان عقیدتی هم به صورت جدا در دو مرحله برگزار می شه پس سعی کنید یه چیز هایی رو بلد باشیدکه دردسر نشه براتون بخواید دوباره امتحان بدید. البته من خودم تا قبل از رفتن فکر می کردم اینقدری ساده هستن این چیزها که یک لیسانسه مطمئنا همه رو بلده اما اشتباه می کردم.

مرخصی :

خب رسیدیم به این بحث شیرین. مرخصی های توی شهری می دن و طولانی مدت. توی شهری در حد چند ساعت هست که بتونید یه چیزی بخرید یا استراحتی کنید و برگردید اما طولانی مدت مثل میان دوره که ۴ پنج روزی هست و هرکس خواست می تونه یه سری به خونه بزنه. همون روز اول هم معمولا لباس ها و پوتین و مواد شوینده و سایر تجهیزات رو بهتون میدن و یه چند روزی هم اون موقع مرخصی میدن. در کل خیلی به فکر مرخصی نباشید چون نه کرمانشاه جای اونچنان خاصی داره و نه فرصت مرخصی ها کافی هست. فقط مرخصی های چند روزه رو برگردید خونه. به ما مثلا دو روز مرخصی دادن که خب چون خیلی فایده نداشت برگردیم جاتون خالی به همدان رفتیم.

درآخر هم اگر سوال بیشتری در مورد این پادگان شهدای کرمانشاه داشتید خیلی راحت می تونید در همین قسمت نظرات پایین صفحه بپرسید. البته فکر می کنم توضیحاتم در مورد چند و چون اونجا کافی باشه ولی باز هم اگر جایی به نظرتون از قلم افتاده خوشحال می شم بتونم کمکی کنم. پس نظر بدید و قول می دم خیلی زود جوابتون رو بدم.

درباره ی حمیدرضا

حمیدرضا هستم فارغ التحصیل رشته الکترونیک. رشته ام و کامپیوترها و موبایل و اینترنت و گیمینگ گوشه ای از علائق من هستن. زنده باد مایکروسافت!

۱۲ دیدگاه

  1. امین حاجی زاده

    همه بزرگا میگن که یه روز حسرت می خورین که برگردین عقب و بگین کاش ۱ ساعت از روزای سربازی رو بازم ببینیم ولی ……….. زمان خیلی چیزه بدیه چون نمیشه جبرانش کرد.سلامتی همه سربازای بی آشنا و بی پارتی به خصوص سربازای متاهل.😍

    • سلام برادر عزیز سربازی و تو سری خوری با ماهی ۱۰۰ تومن حقوق چیزی نیست که کسی حسرتش رو بخوره. بزرگترها همونطور که خودت هم گفتی دنبال روزای جوونیشونن وگرنه کسی که وضعیت مالی و شغلی مناسبی داشته باشه و از زندگیش لذت ببره به هیچ وجه دلش واسه سربازی تنگ نمیشه. به هر حال به نظر من هیچ وقتم نباید حسرت خورد و همیشه باید شاد و سر حال زندگی کرد.
      ممنونم از بازدیدت. موفق باشی.

  2. سلام روز خوش من خواستم یه سوال بپرسم به نظرتون آموزشی برای افراد با وزن بالا خیلی سخت سپری میشه یانه من ۱٫۱۰٫۹۶ اعزام هستم

    • سلام
      در مورد سوالتون نه اتفاقا مربی تربیت بدنی سخت نمیگیره به وزن بالا ها. اتفاقا خیلی هم براشون تخفیف قائل میشه نسبت به افراد عادی ولی خب حجم غذا ممکنه براتون مشکل ساز بشه.

  3. با سلام میخواستم بپرسم من لیسانس دارم و چقد احتمال داره بیفتم پادگان شهدای کرمانشاه و در کل این پادگان چه مدرکایی رو پذیرش میکه ایا لیسانسه ها احتمال داره بیفتم اینجا

    • سلام این پادگان مختص افراد دارای بند پ و یا امریه ی ارگان های دیگر (مثل آموزش و پرورش، بهداشت و …) است و اگر جزء غیر از این دو گروه هستید احتمالش خیلی کم هست یا من ندیدم اونجا.

  4. سلام دوست عزیز. من اول اسفند عازم هستم.میخاستم بدونم تقسیم بندی گروهان اونجا چجوری هست? ینی اگه بخای با دوستت توی یه گروهان باشی باید چکار کنی?

    • درود بر شما.
      فرمانده هاتون روز اول میان. روز اول میشوننتون رو زمین. بعد اونها مثل این شکارچی های حیات وحش (بلا نسبت شما) سوا می کنن. باید زرنگ باشی حدس بزنی که با چه الگویی (مثلا صف یا ردیف) جدا می کنند و با دوستتون تو یک جا قرار بگیرین. اونجا اینقدر شلوغ پلوغ هست که اگرم یه وقت جدا شدین تا کسی حواسش نیست خودتون برید پیش همدیگه. یه پیشنهادی که دارم تا می تونید اونجا از زیر کار ها در برید و اصلاً توی چشم نباشید.

  5. سلام من یک دوازده ۹۶ اعزامم مدرکمم مهندسی مکانیکه میخواستم ببینم اونجا خیلی سخت میگیرن یا مثلا زد و خورد هست اونجا یا ن چون دوستام بد تعریف کردن از اونجا

    • سلام ببینید اونجا همه جور آدمی پیدا می شه و این دیگه بستگی به خودتون داره که چجوری با هر شخصیتی کنار بیاید. از نظر من این هم یکجور تجربه است که بتونید با قومیت های مختلف کنار بیاید. طبق تجربه ی خودم بدترین بچه ها اونجا کسایی هستند که ساکن کرج و شهرک های اطرافش هستند که قلق مخصوص به خودشون رو دارند.

      در مورد فرمانده ها هم بگم که نه خیلی سخت نمی گیرن و بیشتر الکی می ترسوننتون. تنها توصیه ای که دارم اینه که به هیچ وجه قبول هیچ گونه مسئولیتی رو نکنید و آسوده و راحت دوره تونو بگذرونید. فرمانده ها سعی می کنند با دادن وعده های تو خالی ازتون کار بکشن اما شما داوطلب نشید و می بینید که چقدر براتون آسون می گذره. در کل خیلی نگران نباشید و فقط توی میدون تیر خوش بگذرونید.

  6. سلام.من معاف از رزم هستم چچوری میگذره برام اونجا؟ و اینکه گوشی ببریم میگیرن و میدن اخرش بهمون اره؟ و اینکه تلفن هست زنگ و اینا بزنیم به خونه و همسر؟

    • سلام.
      معاف از رزم بودنتون رو فقط زمان برنامه ی رژه اعلام کنید. از اون جا که معاف از رزم ها رژه می تونن نرن و میدون تیر شلیک نکنن، معاف از رزم ها رو سعی می کنند تا می تونن ازشون بیگاری بکشن. از نظر من معاف از رزمی خیلی امتیاز خوبی نیست چون وقتی بچه ها دارن شلیک می کنند و لذت می برند شما دارید اسلحه های اون ها رو نظافت می کنید.
      در مورد تلفن هم از هر چهار پنج تلفن دو تاش فقط کار می کنه و همه ی تلفن ها هم تا اونجا که می دونم شنود میشه. کارت تلفن بخرید و ببرید که کرمانشاه اون زمان که ما بودیم نایاب بود و کارت ۵ تومنی رو تا ۱۰ تومن هم می فروختن ( تازه اگر پیدا می شد.)
      گوشی ببرید تو برگردوندنش خیلی اذیت می کنند و یا میان دوره میدن یا روز آخر.
      توصیه ای که به همه می کنم این که به خودتون لطف کنید و گول فرمانده ها رو نخورید و هیچ مسئولیتی رو به عهده نگیرید. شما اونجا مثل یک فرد بی تخصص و ببخشید بی مصرف به نظر بیاید.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *